På vandretur til tempelet Chimi Lhakhang i Punakha, Bhutan i oktober 2024. dre og barnebarna er ein kort flytur unna. Men facetime er ei fin oppfinning, både for familie, og i likepersonsarbeidet. I mitt «andre liv» har eg reist mykje til fjerne land og kulturer. No må eg ha fleire blanke dagar både i for- og etterkant av reisene på grunn av fatiguen, men eg håper å ha både helse og økonomi til nye reisemål. Eg elsker å danse og deltek gjerne på eit par kurs/ sosialdanskvelder i veka. Det er alkoholfrie miljø og folk i alle aldre. Når eg danser så merker eg ikkje tinnitusen og endorfinrushet gjer at eg føler meg frisk. I sosialdans lar eg meg føre på dansegolvet, for med min mentale fatigue ville planlegging av turvarianter ha vore eit problem. Eg har svært dårleg simultankapasitet. Golfen redda meg og vekta mi det året eg gjekk på høg medisinering og alt var på det mest turbulente. Då var eg ikkje i nærheita av kjøleskapet og tankane var fokusert på det neste slaget. Det vart ei form for mindfulness i tillegg til naturopplevelse og trim. Hvordan bidrar aktiviteter til din livskvalitet og mestring? Eg veit eg blir sliten dagane etter, men på sikt så bygg dans og golf meg opp, både fysisk og psykisk. Det er sosialt og dei rundt meg kjenner mine begrensninger. På golfturneringar må eg ofte få hjelp til å telle slaga på slutten av runda, når hodet ikkje lengre er med. Eg er heilårssyklist og merka der store problem med balansen etter sjukdommen. I starten gjorde eg mykje balanseøvelser, men alle aktivitetane eg driv med no held balansen på eit greit nivå. Det er balsam for kropp og sjel med yoga ein gong i veka og utanom golfsesongen går eg også på tai chi for å roe ned og balansere kroppen. Adrenalinnivået mitt er som ein jojo, så kunsten er å sjonglere alle aktiviteter med måte. Eg bruker smartklokke som måler ulike kroppsverdiar. Den har mest lært meg kva eg skal unngå, men også å vurdere effekten av aktiviteter på litt lang sikt. Ein aktivitetskalender med fargekoder gir meg oversikt over når eg må bremse og sette av kviledager, men av og til vil eg likevel for mykje. Då vert det ein dag i senga på kaldt og mørkt rom, kanskje lyttande til ei lydbok. Men det kan vere gode dagar det også. Hva vil du si til andre som vurderer å bli likeperson? Det er svært givande arbeid og du får både oppstartkurs og god oppbacking videre. Vi bor i eit langstrakt land og det er store områder som ikkje har likepersoner i nærleiken. Hvilke råd har du til personer som nylig har fått en diagnose? Ta kontakt med ein likeperson med samme diagnose når tankane går i spinn. Ikkje la dei samle seg opp og trekke krefter. Fokuser på dei tinga du kan gjere noko med. Hva slags tanker gjør du deg om fremtidige mål og engasjement? Eg håper å balansere livet mitt så eg kan fungere godt i mi 60% stilling til eg når pensjonsalderen. Eg har planer om å leve til eg blir 100, så då bør eg stelle bra med meg sjølv, så det blir velfungerande år. Hvordan ser du for deg at likepersonstjenesten kan utvikles fremover? Eg håper at dei som treng oss får vite om oss så tidleg som mulig etter fastsatt diagnose. Det er kanskje då dei har mest behov for ein-til-einsamtale. Det hadde også vore fint med fleire temadager for oss likepersoner om nyheiter innanfor våre felt. Dei fleste eg har snakka med, både som likeperson og i samtalegrupper, har ytra ynskje om å treffes oftere i grupper, så personer som kan planlegge slike treff kan vere eit fint alternativ til likepersoner. Kom og Dans arrangerte Fløyenrock pinsehelga. Her danser vi på Torgalmenningen i Bergen. 24 25
RkJQdWJsaXNoZXIy MzYyNTM=